من فداتوون بشم

مثل قدیما چه زود دیر میشه

چطور دلت میاد دلمو برنجونی ، چطور ذجه ها مو نمی شنوی در حالیکه سنگ و در و دیواربه حال غریب و غربتم دارن خون گریه می کنند ،آخه چطور می خوای منم توو حسرت دق کنمو به یه قاب عکس تکیه کنم . چقدر سنگدل شدی آخه تو اینطوری نبودی یه وقت منو نمی دیدی دلت پر می کشید و برام خواب های رنگ رنگی می دیدی .

 وقتی خیلی وقت دورا بچه که بودیم ،آره یادت میاد؛ باهم خوش و بش می کردیم و وقتی هم وقتی هم بغض ما رو می گرفت با هم گریه می کردیم ، می گفتیم : ما چقدر خوشبختیم .

هنوزم که هنوزه من برات گل میارم .

 من همون بچه دهاتیه ساده ام که می گفتی منو دوسم داری ، می گفتی فقط تو رو بعد از خدا دارم بعد پشیمون میشدی ، می گفتی نه نمیشه من اول تو رو دارم یادت میاد زیر بارون تنموونوخیس می کردیمومی گفتیم :خدا ما رو دوس داره که داره گناهانومونو پاک می کنه ولی من و تو هنوز بچه بودیمو نمی دونستیم گناه چیه ، دلمونو تا خدا پرت می کردیم.

 راسی ، اوون شب هیچ وقت یادم نمیره تو گلم می گفتی تو روقد تموم ستاره ها دوست دارم منم ته دلمو خالی کردم گفتم منم دوست دارم ولی وقتی به آسمون همون لحظه نگاه کردم دیدم هوا ابریه من عاشق این شوخی هات بودم ، خیلی شوخ بودی راستی اوون لحظه ای که نماز

می خوندیمو یادت میاد؛ تو چادر گل گلیتو سرت می کردی و پشت سرم نماز می خوندی بعد واسه هم دعا می کردیم دعامون این بود ، می گفتی : میدونی دعام چیه می گفتم نه خوب بگو: دعا می کردی خدا اول منو بکشه منم لج می کردم یه دعای خوب خوب می کردم می گفتم خدا این خیلی نامرده شوخی کرد  برام نگهش دار چون من بدون اون تاب و توان ندارم خدای گلم این روزو نیار به سر حتی یه کافر.

 بعد می رفتیم که شام بخوریم تو میگفتی : من می خوام پیش تو غذا بخورم بهم می چسبه وقتی تعارف تیکه پاره می کردیم اوونوقت شام از دهن می افتاد ذوقمون همدیگه رو داشتن بود ولی هر وقت مامان گلی دعوات می کرد ، من می رفتم بهش صدتا بهانه می آووردم که تقصیر من بود خودمو مقصر می دونسم ؛ نمی خواستم ناراحت بشی .

من هنوز با اوون گل فروشی قراردادمو نبستم .

 بعداوون همه حادثه جوورواجوور هر لحظه عشقمون ته نشین میشد و ما ثانیه شماری می کردیم که کی پنج شنبه عصر بشه ماماناموون برن سر مزار ما تنها بمونیم کمکی همدیگه رو از پنجره آبی ِ چوبی و صمیمی نگاموونو غرق کنیم . جوونمون واسه هم در میومد تازه بعضی وقتا خوابامون یکی میشد ، هی می گفتیم این خواب منه تو می گفتی مال منه خلاصه باز کنار میومدیم می گفتیم ؛ می گفتیم خوب چه فرقی می کنه تازه من شوخیم گل میکرد می گفتم خواب دخترا چپّس تو می گفتی نخیرشم چی شد حالا تو که منو دووسم داشتی اینهمه خاطره یعنی کشک ، یعنی خواب بود، رویا بود همش حالا من تو رو ترکت نکردم و دوست دارم به خاطر همین عکستو می بوسم و باهات گریه می کنم .

 خیلی دلت سنگی شده و سخت باور شدی بعضی وقتا باخودم فکر می کنم هیچ وقت خدا نخواست ما با غصه کنار بیایم ولی خداجوونم داشت برا ما یکریزتوو دلمون غم می ریخت حیف ، حیف گلم چقدر آرزووهامون به تنگ آمده بودند و ما رو صدا میکردند اما من وتو اصلا بهش فکر نمی کردیم چون اعتقادمون این بود که ما خودموون آرزو هسیم .

بخدا هیچ وقت نخواستیم دل کسی رو بشکنیم یادت میاد اوونوقتا ، وقتی بزرگ بودیم بچه ها رو دوس داشتیم و ناز می ریختیم چقدر قشنگ و رویایی بود آره همون کوچولوی شیرین کلومو میگم وقتی نگاش میکردی بی اختیار جذبش می شدی و نازنازش می کردیم یادش بخیر وقتی یکی اسم تو اسم گلــت را میاوورد یا یه خبر میــــاورد دلم حری می ریخت دسـّـــو پامو گم

می کردم تا اینکه خبرخوشیت آروومم می کرد مثل یه زیر زبانی .

هنوزم که هنوزه من برات گل میارم .

 خیلی خیلی وقت پیـشا وقتی بهونه گیری می کردی بهوونتو با جوونو دل قبول می کردم و مثل اوونوقتا نازت می کردم .

 وقتی موهات افشون بود من آرووم و قرار نداشتم وهی بهت گوشزد میکردم میخوای موهاتو شوونه بکشی ، می گفتی : نه من از این افشــــــــــان بودن خاطره دارمو دوسش دارم ولی بخاطر من خودتو لووس می کردی و میگفتی : برو اوون شـونه رو بیار خیلی دلم گرفته و همش غصه می ریزم توو خودم .

هی روزگار ببخش منو اگه میگم دوست دارم. ببخش منو اگه دلم تنگه برات ببخش. فقط ببخش و آروومم کن  .

من هنوز با اوون گل فـــروشی قـــرارداد دارم و همــــه ی گلای رزشو من برات میخرم یه خــــرمن گل سفارش می دم و برات هدیه می کنم ، فقط برا اینکه این حسّــمو بهت منتقل کنم ،گرچه تو می دونی دوست دارم خب کاره دیگه پیش میاد .

برام رمانهای خوشکلو عاشقوونه میخوندی ، بعد برام وقتی خسته می شدم برام تعریف می کردی می گفتی این رمان خیلی خوبه رمان جدیده تازه از زیر چاپ بیــــــروون اوومده تو با همون لحن صدای دلنشینت برام اوون همه رو بی خستـگی می خوندی اصلاً می گفتی خستگی معنی نداره. وقتی من با توام مردم محلمون بهمون حسادت می کردن می گفتن اینا کی ان باز و بعضیا وقتی ما رو می دیدن خیــلی مشتاق این بوودن که بیان کنار ما بشینن ،گپ بزنن درد دل کنن ، تخلیه عقده بشن مخصوصاً پیـــرای گل محله از قدیما صحبت می کردن می گفتن شما چقد صمیمی هستین و خیلی وقت دوردورا همچین رخدادی بود ؛ اما نه به بزرگی ابهت شما شما معرکه اید. شما من یاد خدا بیـــامرز همسرم میندازین ، ما وقتی از کوچه باغ رد می شــــدیم همـه ما رو نگا می کردن و به ما حسرت میخوردن اصلاً بعضی وقتا حسودیشون می شد.

 آره چقد زود پیر لحضه ها شدم وقتی به مدرسه می رفتیم وقتی ابتدایی بودیم، زنگ هنـــــر تو منو می کشــــیدی  و من می خواستم حرصـــتو در بیارم یه گل می کشیدم نمی دونم چی شد اوون همه برگه ها رو ورق می زنم انگار یه حسّ عجیبی بهم دس میده همش دوس دارم بخوونم و با صدای بلند تکرار کنم داد بزنم  مثل قدیما چه زود دیر میشه حالا من کنار خوابت نشستم و منتظرم بیدار بشی نذر کردم محرم اگه بیدار بشی برات خودمو قربانی کنم اما سر این مزار اینوقت شب من تنهاشدم همه رفتن بعد آرزوی هزار بار مرگ می کنم خدایا منو ببر پیش خودش هنوزم من برات گل می خرم ...